ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ...

Μπορεί το σχολείο να διαπαιδαγωγήσει, όταν οι γονείς αντιδιαπαιδαγωγούν;

Του Νίκου Τσούλια

Έχουμε αναφερθεί κατ’ επανάληψη στην ελλειμματικότητα του παιδαγωγικού περιεχομένου των γονέων απέναντι στα παιδιά τους αλλά και στις σχέσεις τους με το σχολείο. Όσο οι κύριοι θεσμοί της αγωγής, οικογένεια και σχολείο, δεν συνεργάζονται συστηματικά και δημιουργικά στο ζήτημα εκπαίδευσης και διαπαιδαγώγησης των μαθητών / μαθητριών δεν μπορεί να αλλάξει το σημερινό εν πολλοίς παραδοσιακό και αναποτελεσματικό σχήμα παιδείας και μόρφωσης.

Ωστόσο, υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα που επιβαρύνει επιπρόσθετα την κακοτεχνία του παιδαγωγικού μας σκηνικού. Οι γονείς αντιδιαπαιδαγωγούν τα παιδιά τους. Δεν τα μαθαίνουν και δεν τα εξασκούν στα μεγάλα προτάγματα της παιδαγωγικής ούτε σε έναν ουμανιστικό αξιακό κώδικα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά έτι περαιτέρω τους καλλιεργούν την ανευθυνότητα και την έλλειψη σεβασμού.

Σε παλιότερους καιρούς, σε εποχές του συντηρητικού ή και αυταρχικού σχολείου, οι γονείς στις τριμερείς συναντήσεις «εκπαιδευτικών – μαθητών – και των ιδίων» έπαιρναν σχεδόν εξ ορισμού το μέρος των εκπαιδευτικών και ήσαν υπέρ του δέοντος αυστηροί έναντι των παιδιών τους. Σήμερα στους καιρούς της διευρυμένης δημαγωγίας και του διάχυτου λαϊκισμού η εικόνα έχει αντιστραφεί. Οι γονείς υπερασπίζονται τα παιδιά τους ακόμα και όταν καταφανώς κάνουν λάθος! Πήγαμε δηλαδή από τη μια λανθασμένη άκρη στην άλλη εξίσου ή και περισσότερο λανθασμένη άκρη…

Αντί οι γονείς να ενσταλάζουν σιγά – σιγά την έννοια και την αξία της ευθύνης στα παιδιά τους, που θα τους δίνει όλο και μεγαλύτερη αυτονομία στη ζωή τους και θα τα βοηθάει να παίρνουν δημιουργικές αποφάσεις για τον εαυτό τους, τα δικαιολογούν ακόμα και όταν διαπράττουν λάθη. Μια τέτοια αντίληψη και πρακτική όχι μόνο δεν βοηθάει τα παιδιά στο να κατακτούν αυτοπεποίθηση για τη δύσκολη ζωή αλλά και απομειώνει τις προσπάθειές τους για τη διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας.

Προφανώς και η περιπτωσιολογία δεν είναι και η καλύτερη μέθοδος για την εξαγωγή συμπερασμάτων, αλλά δεν παύει να έχει την αξία της είτε στη λογική μιας «μελέτης περίπτωσης» (case study) είτε στη λογική ότι κάθε συγκεκριμένο παράδειγμα μπορεί να δώσει κάποια στοιχεία για την κατανόηση του ούτως ή άλλως πολυσύνθετου παιδαγωγικού και εκπαιδευτικού έργου.

Η συγκεκριμένη μαθήτρια είναι μια πολύ καλή μαθήτρια. Είχε όμως ένα ελάττωμα˙ δεν μπορούσε να σηκωθεί πρωί για να πηγαίνει στο σχολείο εγκαίρως, με αποτέλεσμα να παίρνει κατ’ επανάληψη απουσίες. Παρά το γεγονός των επαναλαμβανόμενων προειδοποιήσεων τόσο της υπεύθυνης εκπαιδευτικού όσο και της διευθύντριας αλλά και άλλων εκπαιδευτικών και στην ίδια τη μαθήτρια και στη μητέρα της, οι απουσίες συσσωρεύονταν σα να μη συμβαίνει τίποτα. Η διεύθυνση του σχολείου είχε καλέσει αρκετές φορές τη μητέρα και την ενημέρωνε για την όλη πορεία των απουσιών. Η μητέρα σ’ όλη αυτή την πορεία επέκρινε την κόρη της, αλλά δεν έλυνε και το πρόβλημα.

Τελικά οι απουσίες υπερέβησαν το όριο των 114, υπερέβησαν και το όριο των 164 (των καλών μαθητών…), υπερέβησαν τις 220 και, όπως ήταν φυσικό, η μαθήτρια έμεινε στην ίδια χρονιά, με βάση τα προβλεπόμενα από το νόμο. Πρόκειται προφανώς για ένα φοβερό λάθος, που επηρεάζει την εφηβική ζωή της μαθήτριας και για μια απαράδεκτη στάση τόσο της μαθήτριας όσο και της μητέρας.

Η συνέχεια είναι αποκαλυπτική, αποκαλυπτική της υποκουλτούρας που οδήγησε στην απώλεια της σχολικής χρονιάς αλλά και στην αντιδιαπαιδαγώγηση της μαθήτριας. Η μητέρα έκανε ένσταση στη Διεύθυνση της Εκπαίδευσης με το αιτιολογικό ότι η κόρη της δεν αντιμετωπίστηκε με την επιπρόσθετη αιτιολογία της «εποχικής γρίπης», που είχε εισάγει το Υπουργείο Παιδείας προς το τέλος της σχολικής χρονιάς. Φυσικά αυτό δεν γινόταν, γιατί δεν μπορούσε η μαθήτρια να λογίζεται ότι έχει γρίπη τις δύο πρώτες ώρες κάθε ημέρα που έλειπε και να μην έχει τις υπόλοιπες ώρες. Η ένσταση απορρίφθηκε «αυθωρεί και παραχρήμα». Αλλά έχει σημασία η συνέχεια. Η μητέρα έκανε παράπονα στο Σύλλογο, γιατί ο Σύλλογος δεν αποχαρακτήρισε παλιότερες ασθένειες της μαθήτριας και να τις εντάξει στην εποχική γρίπη. Ζητούσε δηλαδή από το σύλλογο και να αλλάξει τα χαρτιά των γιατρών (!) αλλά και να παρανομήσει συνειδητά και αβασάνιστα. Ακόμα και όταν οι εκπαιδευτικοί της τόνιζαν ότι αυτό δεν μπορούσαν να το κάνουν ποτέ, η μητέρα της συνεχίζοντας το κρεσέντο της ανευθυνότητας και της παρακμιακής νοοτροπίας έλεγε ότι στα άλλα σχολεία έτσι έκαναν οι εκπαιδευτικοί. Αλλά όταν της αναφερόταν ότι αυτό είναι παράνομο και της ζητούσαν να αναφέρει έστω και ένα σχολείο, άλλαζε τη κουβέντα.

Είναι προφανές ότι η μητέρα δεν είχε καταλάβει τι σημαίνει τήρηση της νομιμότητας ούτε ποια είναι η έννοια του «σωστού» στην αγωγή του παιδιού της ούτε ποια είναι η αξία της ευθύνης. Σημειωτέον ότι η μητέρα ήταν αρκετά εκπαιδευμένη και με πτυχίο «υψηλής ζήτησης», όπως λέμε για τις …περιζήτητες σχολές. Το ερώτημα που θέτω είναι απλό. Μπορεί το σχολείο να διαπαιδαγωγήσει, όταν οι γονείς αντιδιαπαιδαγωγούν με τόσο ωμό τρόπο τα παιδιά τους;

ΑΝΝΑ ΒΙΣΣΗ - Τα μαθητικά τα χρόνια

Καλή σχολική χρονιά με νέα τετράδια και μολύβια από «Το Χαμόγελο του Παι...

Το παιδί με μαθησιακές δυσκολίες και οι καλοκαιρινές διακοπές...

Καλοκαίρι, πάει καιρός, που στα σχολεία χτύπησε για τελευταία φορά το κουδούνι και οι μαθητές ξεκίνησαν τις πολυπόθητες διακοπές τους, μένοντας για τρεις μήνες μακριά από το περιβάλλον του σχολείου και τις καθημερινές τους υποχρεώσεις. Το απαιτητικό πρόγραμμα του σχολείου., πολλές φορές, πιέζει αφόρητα το παιδί που αντιμετωπίζει μαθησιακές δυσκολίες, καθώς αυξάνει το άγχος του και το οδηγεί σε συνεχείς απογοητεύσεις και σε χαμηλή αυτοεκτίμηση, αφού δεν μπορεί να τα καταφέρει καλά στα σχολικά μαθήματα. Είναι φυσικό να έχει φορτωθεί το παιδί με αρνητικά συναισθήματα, κυρίως όταν ούτε το περιβάλλον αλλά ούτε και το ίδιο το παιδί δεν μπορεί να καταλάβει τους λόγους των χαμηλών του επιδόσεων. Οι διακοπές του καλοκαιριού έχουν σαν βασικό στόχο την ανάπαυλα και την ξεκούραση των μαθητών καθώς και την εμπέδωση αυτών που έχουν μάθει με λειτουργικό και δημιουργικό τρόπο. Αυτή η περίοδος τους δίνει την δυνατότητα να ασχοληθούν με άλλες – πιο ξέγνοιαστες και ευχάριστες – δραστηριότητες, να μείνουν περισσότερες ώρες με την οικογένειά τους χωρίς πίεση και να ωριμάσουν σωματικά και συναισθηματικά, έτσι ώστε όταν έρθει η ώρα της επιστροφής τους στο σχολείο να έχουν περισσότερα εφόδια για να αντεπεξέλθουν στις αυξημένες – λόγω της μεγαλύτερης σχολικής τάξης που θα ενταχθούν – σχολικές απαιτήσεις. Οι καλοκαιρινές διακοπές είναι μια περίοδος στη ζωή του παιδιού που μπορεί να την εκμεταλλευτεί όπως αυτό θέλει αλλά πάντα με ένα σωστό σχεδιασμό και πρόγραμμα ώστε να μπορέσει να ωφεληθεί από αυτή. Στο διάστημα αυτό το παιδί πρέπει – και είναι απαραίτητο για την εξέλιξή του – να περάσει όμορφα και ξέγνοιαστα, μακριά από το άγχος και την πίεση των σχολικών απαιτήσεων.

Όμως η απόλυτη απραξία και αποδιοργάνωση μπορεί να οδηγήσουν το παιδί με μαθησιακές δυσκολίες σε αποσυντονισμό, με κίνδυνο να απομακρυνθεί πάρα πολύ από όλες τις γνωστικές δραστηριότητες και να δυσκολευτεί πολύ στην επαναπροσαρμογή του στην επόμενη σχολική τάξη. Κατά τη διάρκεια των διακοπών λοιπόν, οι γονείς θα πρέπει να φροντίσουν να υπάρχει για το παιδί τους, ένα καθημερινό πρόγραμμα δομημένο με δραστηριότητες που θα έχουν επιλεγεί από κοινού με το παιδί τους.

Πρέπει να κάνουμε κατανοητό στο παιδί με μαθησιακές δυσκολίες ότι δεν το τιμωρούμε με το να δομούμε το πρόγραμμά του, απλά το βοηθάμε να βάλει μια τάξη στον χρόνο του και να αισθανθεί έτσι πιο οργανωμένο και ασφαλές. Όταν το παιδί εμπλακεί σε ευχάριστα δομημένες δραστηριότητες που έχει επιλέξει, μόνο του θα τονώσει την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμησή του, πράγμα που λείπει από τις σχολικές του δραστηριότητες λόγω των αποτυχιών που γνωρίζει. Κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων οι γονείς θα πρέπει να ενισχύουν τα θετικά στοιχεία του παιδιού και την προσπάθεια που καταβάλλει στις δραστηριότητες που έχει εμπλακεί. Ας μην ξεχνάμε ότι «σκοπός της εκπαίδευσης δεν είναι να προετοιμάσει το παιδί για την επιτυχία, όσο να το προετοιμάσει να αντέχει την αποτυχία (B. Bell). Το τρίπτυχο στο οποίο πρέπει ως γονείς να κινηθούμε για τις καλοκαιρινές διακοπές του παιδιού με μαθησιακές δυσκολίες είναι το εξής :

1.Συνέχιση του εκπαιδευτικού προγράμματος με άλλους – πιο ελεύθερους και λειτουργικούς για το παιδί – τρόπους με στόχο την εμπέδωση και την γενίκευση.

Υπάρχουν πάρα πολλές δραστηριότητες την περίοδο των διακοπών που θα βοηθήσουν το παιδί στην γνωστική του εξέλιξη.

Τα παιχνίδια στην θάλασσα με την άμμο και τα βότσαλα μπορούν να τονώσουν τις γραφοκινητικές και μαθηματικές ικανότητες του παιδιού. Η ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων που θα επιλεγούν από το παιδί μπορούν να γίνουν ένα περίφημο βοήθημα για την μαθησιακή του υποστήριξη κλπ.

Για τους γονείς που αναζητούν ιδέες, υλικό και δραστηριότητες που οργανώνουν και απασχολούν το παιδί δημιουργικά, προτείνουμε ενδεικτικά τα εξής βιβλία :
– «Το παιδί σας μπορεί να γίνει έξυπνο αλλά και ευτυχισμένο» Κεν Άνταμς, Εκδόσεις Θυμάρι.
– «365 χωρίς τηλεόραση», Στηβ και Ρουθ Μπένετ, Εκδόσεις Καστανιώτη.
– «Ας παίξουμε πάλι», Μ. Κλιάφα – Ζ. Βαλάση, Εκδόσεις Κέδρος.

2.Αναγνώριση των αναγκών του για ψυχοκινητική τόνωση και εκτόνωση μέσω μη δομημένων ή λιγότερο δομημένων δραστηριοτήτων.

Το παιδί μπορεί ενδεικτικά να αναζητήσει και να επιλέξει να ενταχθεί σε αθλητικές δραστηριότητες, σε ομάδες απασχόλησης (από τους τοπικούς συλλόγους), να εμπλακεί σε καλλιτεχνικές ή πολιτιστικές εκδηλώσεις, να ασχοληθεί με την φύση και με άλλες δημιουργικές δραστηριότητες.

Έτσι θα το βοηθήσουμε να αξιοποιήσει τον ελεύθερο χρόνο του, ακολουθώντας ένα πρόγραμμα που θα στοχεύει στην κοινωνικοποίησή του, στην καλλιέργεια της προσωπικότητάς του, στην ανάδειξη των ταλέντων του, στην ωρίμανση, στην αυτοεκτίμηση και στην γενικότερη ψυχοσωματική εξέλιξή του.

3.Αναγνώριση της ανάγκης του να έρθει πιο κοντά στην οικογένεια και να απολαύσει μαζί της ελεύθερο χρόνο χωρίς άγχος, αίσθηση αποτυχίας και πίεση.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το παιδί με μαθησιακές δυσκολίες, γνωρίζει τις δυσκολίες του και αισθάνεται άσχημα που δεν μπορεί να τα καταφέρει και που απογοητεύει τους γονείς του. Η εποχή των διακοπών λοιπόν το βοηθά να αποφορτιστεί και να αισθανθεί ισότιμο μέσα στην οικογένειά του.

Οι δραστηριότητες λοιπόν που θα επιλεχθούν από τους γονείς κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, θα πρέπει να είναι διασκεδαστικές και ομαδικές για το παιδί, να έχουν συγκεκριμένο στόχο (οργάνωση, εκπαίδευση κλπ), να έχουν επιλεχθεί από κοινού με το παιδί και φυσικά να τηρείται πιστά το πρόγραμμά τους μέχρι να ολοκληρωθούν. Τέλος, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο καλύτερος τρόπος για να μάθει ένα παιδί, είναι αυτός που καλλιεργεί την φαντασία του, το κίνητρό του και τις ικανότητές του δηλαδή, το δομημένο παιχνίδι.

Στο "έμπα του καλοκαιριού"...

Εκδηλώσεις λήξης σχολικού έτους 2014-15

Σας ενημερώνουμε ότι τη Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2015, στις 8.15 π.μ. θα πραγματοποιηθεί η γιορτή λήξης του τρέχοντος σχολικού έτους 2014-15  στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Σχολείου.

Οι μαθητές-τριες όλων των τάξεων με τηυ συμπαράσταση και βοήθεια των εκπαιδευτικών του Σχολείου μας, θα μας βοηθήσουν να ανατρέξουμε σε συμβάντα της χρονιάς που τελειώνει και να κάνουμε όνειρα και σχέδια για το καλοκαίρι που έρχεται, μέσα από θεατρικά δρώμενα, πολλά ποιήματα και τραγούδια. Φυσικά την τιμητική τους θα έχουν οι μαθητές-τριες της  ΣΤ΄ τάξης μας που θα μας λείψουν το Σεπτέμβριο γιατί από του χρόνου θα φοιτούν στο Γυμνάσιο.

Η παρουσία των γονέων αλλά και άλλων συγγενικών προσώπων των μαθητών, καθώς και φίλων τους, θα ήταν η καλύτερη επιβράβευση των κόπων μιας ολόκληρης χρονιάς και η ενίσχυση του αισθήματος της κοινής προσπάθειας, για την επιτυχία του σπουδαίου ρόλου του Σχολείου μας.

Την Παρασκευή 12/6/2015 στις 9.15 ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου μας, σε συνεργασία με το εκπαιδευτικό προσωπικό του Σχολείου, και το Δήμο μας, οργανώνει στη αυλή του   Σχολείου, βραδιά παραδοσιακής μουσικής με εδέσματα ντόπιων προϊόντων, ποτά και πολύ χορό. Οι εκπαιδευτικοί, μαθητές-τριες του Σχολείου, οι γονείς τους, φίλοι και συγγενείς θα προϋπαντήσουμε το πολλά υποσχόμενο καλοκαίρι, με τον καλύτερο τρόπο. Ελπίζουμε πως δε θα λείψει κανείς...  

 

Καλές διακοπές, καλό καλοκαίρι, καλή και δημιουργική ξεκούραση, μέσα από ενασχόληση με ό,τι δεν μας το επέτρεψαν οι μέχρι τώρα υποχρεώσεις  και το είχαμε μεράκι!